Categorieën
Poetry slam

Wees niet bang

De angst. Voor falen. Voor denken dat je niet genoeg bent. Terwijl je je voordat als iemand om mooi te zijn, is er niemand die je echt kent. Aan de lijn, in de hoop dun genoeg te zijn. Wees niet bang, om niet genoeg te zijn. Ik weet het doet pijn. Om er niet bij te horen, nooit je stem te kunnen laten horen. Ik bedoel, we zijn allemaal mensen. We hebben allemaal wensen. Wensen om niet te falen. Wensen om van staal te worden, geen gehuil bij al die mensen. Dwarrelen op die dunne koorden. Niet naast stappen, dan stoppen ze met klappen. Wensen om perfect te zijn, niet verkrekt te zijn. Stop. Je bent niet fout. Je bent niet lelijk. Je bent niet te dun, te dik, te open of te stil. Stop met het gevecht in je hoofd tegen al die stemmen die maar blijven vastklemmen. Jij bent mooi. Grijp die bal, en góói, hem naar al die mensen die denken dat er een beeld is van perfect. Jij bent mooi. Wees niet bang.