Categorie├źn
Poetry slam

vader

Vader

Denderend over roestige bielzen
raast het gevaarte verder, voortdurend
gedachten passerend die vluchten op straat,
langs stad en land, langs dorp en zee
en langs het strand

Die willen verwaaien
maar neer zullen dalen als bladeren
verdorrend en wreed op de drassige bodem
van een oude ziel, een warme herinnering
een rafelige band

Het vertreksignaal, vluchtige overpeinzingen
kristalliseren, verharden en verscherpen
tot kartelig omrande ansichtkaarten, mooie
mijmeringen lijken mijlenver heen,
te scherp voor woorden, te vaag voor een verhaal.

Onderzoekend volgt zijn blik de gele baan
in spiegelend glas, steeds verder van hem vandaan
en van mijn langzaam vergetende bestaan.
Bladeren waaien op, dwarrelen langzaam weer neer
Het kan niet, nee, het kan nooit meer zo zijn zoals het was.