Categorieën
Poetry slam

REM

Ik weef mijn web
alle hersendelen gebruikend
laat deze wereld draaien
vol gekleurd
wens ik je weg
waardoor bitter de warmte weer door mijn lijf giert
ogen snel
lichaam slaapt
in mijn armen
mijn dijen naakt, jij plots minder geliefd
met grote ogen staar ik je aan
duw je aan de kant en kots het laatste beetje
achter mijn kiezen op de grond
je hoofd tien keer ronddraaiend
slaap ik of niet
in ieder geval ik leef
haast hinderlijk wil ik meer en altijd
gedragen door het nooit komende eind
draag ik je met behulp van de muur waar we tegen leunen
gedragen, zonder benen, zonder broek
tandenborstel te diep in mijn keel
lees me voor want
duivels dromen, duivels dansen
als dit mijn einde is
lees voor me
badend in het zweer hoor ik Jeff Buckley
meerdere malen draaien rond mij
zingen vanuit de hemel:
‘je ne connais pas le fin’

REM
rapid eye movement
exploderend beleef jij dit helemaal anders
dit is dagdromen in de nacht
connecties overal
door wit melkglas, zie ik je, zwevend
de lichten neem jou gelaat aan
de smaak van tandpasta
mijn hand onder je gat
hoe eindigt dit
niet hier
loop ik maar niet echt
gedragen door iemand anders
laat dit nooit eindigen
zonder is er niets anders dan mijn hand op je gat
en Jeff Buckley in de hemel