Categorieƫn
Poetry slam

Poezie in tijden van Corona: Isol-

isolatie, isoleren, isolement

wat zich tussen kast
en muur stilhoudt
aast op afgewende ruggen
tapdansend op een afrobeat

klauwend aan rafels
nagelriemen, puistjes
tel je de tijd met studentenhaver
maar je slagpennen
zijn geknipt

je hebt een altaar opgericht
van dat wat nog moest ontpoppen
doch wat zich tussen
pleister en isolatie bevindt
laat zich niet bevangen

je god is
op sterven na dood
zonder offervlees, met
enkel gepelde cashewnoten
als soelaas

ik vond je oude huid in de ladekast
een met teer dichtgeknoopte
condoom aan de voet van het bed
om maar niet te spreken van de veren
de veren
de veren
de veren
de veren

van alles wat zich ooit voortbewoog
is nu een autobiografie
het licht dat je kieren binnenvalt
is in obscura
aan het einde van de gang
huilt een kleuter in 2D