Categorieën
Poetry slam

Joke

Vroeger leerde oppas Joke
Ons hoe je aardappels moet koken
Nimmer doe ik dat verkeerd
Joke heeft ons veel geleerd

Ze hield van waarden, nog meer van normen
Ze riep: “Niet met je schoenen aan naar binnen stormen!”
Ze had het over goed en kwaad
En over hoe je moest klappen op de maat

Wanneer iemand om een snoepje vroeg, wist iedereen:
Dat krijgen we van Joke niet meteen
De snoeptrommel bleef dicht totdat
Ieder van ons een stuk fruit had gehad

Appels of peren het maakte niet uit
Van Joke mochten wij álle soorten fruit
En als het op was gingen we roepen:
“Mogen we nu dan eindelijk snoepen?!”

Het duurde een eeuwigheid voor ons gevoel
Maar toen liep Joke naar haar stoel
We durfden het al bijna niet meer te hopen
Toch ging daar de trommel open

En het lekkers proefde extra fijn
Na zo’n zure mandarijn
Ja, Joke had ’t al aangekondigd:
Eerst iets goeds doen voor je zondigt

En dat is nog steeds iets wat ik probeer
Voor een zak chips eet ik steevast een peer
Altijd kan ik van Joke leren
Haar lessen zijn breed te interpreteren

Zo lag ik in bed, hitsig te wezen
Ik had geen zin een boek te lezen
Naar spannende plaatjes wilde ik kijken
Maar daaraan kon ik niet zomaar bezwijken

Dus denkend aan Joke voordat ik zwicht
Citeer ik eerst een romantisch gedicht
Enkel en alleen bestemd voor mijn oren
Niemand kon het verder horen

Dan kijk ik porno, bevuil ik mijn geest
Zonder de poëzie was het toch minder geweest
Want met in mijn achterhoofd Zwagermans woorden kan ik pas echt genieten
Van een stel dikke siliconentieten