Categorieën
Non-fictie

Anno 2020

Eerste keren. En zo was er deze. Als een donderslag ingeslagen en het einde van een wereld zoals we die al jaren niet meer naar waarde hadden geschat. Gewoon omdat hij er altijd was geweest.
Tot die ene dag waar we noodgedwongen moesten halthouden.
Mijn oermensbrein werd abrupt wakker geschud. Het reageerde onmiddellijk en instinctief. Als een voorgeprogrammeerd stappenplan genaamd ontkenning, moest het redder zijn van een complete mentale inzinking:

– Oven voorverwarmen op 180°. Evident, gebakken lucht smaakt heerlijk als aperitief.

– Eieren splitsen. Wie denkt dat eenheid bewaren een goed idee is, is eraan voor de moeite. Ook Julius Caesar staat achter het ‘verdeel en heers’ principe. Links en rechts staan haaks op elkaar.
Eiwitten opkloppen met een snuifje zout, dooiers mengen met een boter-suikermengsel.
Gewoon omdat elk van de partijen graag hun eigen maatregelen willen. Het is historisch zo gegroeid en we wentelen ons graag in het verleden.

– Bloem mengen met het dooier-boter-suikermengsel. Meer losse elementen toevoegen aan reeds gemengde omstandigheden. Nog meer ongegronde variabelen bij het geheel. Duidelijkheid wordt zo troef. Wees er dan zeker van dat het resultaat feilloos is en we zo allemaal op dezelfde lijn zitten.

– Bananen pureren en overgieten met citroensap. Onder zwijgend protest wordt alles met de grond gelijk gemaakt. De saus is een surplus. Om het een eufemistisch elan te geven. Al smaakt het zuur, het product moet uiteindelijk toch verkocht raken.

– Als laatste komen alle ingrediënten samen. Alles wordt zo een glad beslag, klaar om in een afgelijnde vorm te gieten. Dat doen we want niemand houdt van rebellen die buiten de lijntjes kleuren.

– Verhit 45 minuten. Na die tijd is dat heethoofd de eruptie nabij. Vóór dat ultieme hoogtepunt, laten we best alles even bekoelen..

En net zoals de rest van de wereld dat deed, bakte ik mijn eerste bananenbrood.