Categorieën
Fictie

Tommy

Vier dagen geleden is het nu al, sinds Tommy de duisternis is binnengetreden. Ik kan nog steeds niet begrijpen wat hem ertoe bracht zo veel licht in te ruilen voor dat zwart. Hoe vaak ik mezelf al de vraag stelde of het allemaal wel normaal was wat er gebeurde, is ronduit niet normaal. Maar ach, ik vermoed dat het allemaal wel in orde komt. Er is nog geen bericht gearriveerd over zoekacties of vermissingen. Het water stroomt nog altijd, de wind ruist en het zand knerpt als ik erover loop. Toch is het raar dat het ook knerpt zonder dat ik er op sta. Dat heeft het nooit eerder gedaan. Noch heb ik ooit meegemaakt dat het zo stil was. Geen gefluit, geen getrappel, slechts het schaarse geluid van het geruis van de bomen en soms wat gekabbel van het water. Zo een stilte en dan het knerpen van het zand zonder dat ik…Ach het zal wel allemaal oké zijn! Er is helemaal geen bericht geweest. Toch? Men zou het mij al lang gemeld hebben moest…Daar is het weer. Het knerpen. Grappig woord. Je hoort het zand bijna het geluid maken. Knerpen. Een soort kraken, maar alleen zand kan op die manier kraken. Je hoort het duidelijk nu. Het begint een beetje in de verte, met af en toe het sloffen van een schoenzool die te laag over de grond scheert, en dan komt het steeds dichter bij totdat…Het is weer gestopt. Potverdorie, nu kookt de melk over. Er gebeurt altijd wel iets als het knerpen aanhoudt. Ik verlies mijn aandacht van de zaken waarmee ik bezig ben en dan in mijn gepieker en gepeins verlies ik soms…Hoor ik een klep opengaan? Nee, dat zal wel niet. Niemand weet dat ik hier ben. Tommy zegt ze niks. Dan zou hij toch nooit doen? Nee, die klep heb ik me vast verbeeld. Waarschijnlijk gewoon een dakgoot die wat loshangt. Ah, verdorie! De melk is warm! Ai ai ai, mijn vinger. Even een pleister zoeken. Tiens, wat ligt hier? Postzegels. Hmm. Ja, dat kan wel. Tommy is een fervente schrijver. Ik weet nog dat hij die brief naar de gouverneur schreef, om te klagen over het onderhoud van de weg. Ik had er ook last van, maar Tommy is altijd een luide klager geweest. Ja, hij kreeg al spoedig antwoord: “Beste meneer Cox, uw aanklacht inzake het onderhoud van de weg naar uw woning heeft geleid tot… Hoorde ik nu een portier dichtslaan? Er zou toch wel bericht zijn gekomen als… er iets gebeurd was? Stemmen. Miljaar! Stemmen, verdorie! Ik moet me verstoppen! Nee wacht, waar heb ik de tweeloop gelegd?! Ah, hier ligt hij. Knerpen. Steeds luider knerpen. Snel, snel naar de zolder. Ah! Verdomde trap! Waarom…? Wat is dit nu weer? De trap kleeft zo…Is dit bloed? Maar wat…Ze kloppen! Geen tijd om na te denken! Gelukkig is het al aan het schemeren. Als ik nu nog de ladder intrek…ja, zo ja. Goed. Verdraaid! Patronen vergeten. Geen paniek, het geweer is geladen. Waarom hebben ze me niets laten…Wat was die klap? Ze hebben de deur toch niet ingestampt? Die heeft Tommy vorige week nog geolied. Wat is er nu zo moeilijk aan gewoon rustig de deur te open…Ze roepen. Ik mag geen enkel geluid maken. Zo ja, hier achter die dozen zit ik veilig. De eerste die door dat luik omhoogkomt, mag zijn hoofd wel vergeten. Haha, laat ze maar komen, de smeerlappen! Gestommel in de keuken. Ik hoor ze met potten en pannen rommelen. Verdorie! Hoe kan ik nu zo lomp zijn! De melk staat nog in een tas te dampen. Ik kan alle richtingen uit zijn gegaan, ze zullen hier wel niet kijken. Het bos is zo groot en…Waarom roepen ze nu om Tommy? Als ze weten naar wat ze zoeken, weten ze ook dat hij niet hier is. Meneer Cox, meneer Cox, meneer Cox is niet hier, stelletje malloten. Haha, ze moesten eens weten. Tommy zit nu waarschijnlijk ergens veilig ondergedoken op een…Wat is die vreselijke stank die hier hangt?! Jezus Maria, wat is dat voor lucht! Alsof er iets ligt te rotten. Zou het achter deze doos vandaan…Meer gestommel. Ze staan vlak onder het luik. Ik kan ze horen praten. Niemand te bekennen, tekenen van recente aanwezigheid, geen sporen van het lichaam, geen andere factoren die…Wacht, welk lichaam? Tommy’s lichaam? Nee toch. Dat kan niet. Ze zijn verkeerd, denk ik. Ze hebben zich van huis vergist, dat kan niet and…Ze porren tegen het luik. Ja, kom dan, kom dan, smerige idioot. Wie denk je wel dat je bent, dat je zomaar mijn huis binnendringt en … Hier! Ik zal je leren! Ha! Haha! Daar dacht je mij te slim af te zijn, met je pistool eerst naar boven komen. Hout is niet bestand tegen kogels, idioot. Dat krijg je ervan, als je professionelen te slim af wil…