Categorieën
Fictie

Rein

Rein
‘Vandaag hebben we de broeders en zusters van ‘Rein voor God’ op bezoek. Geef deze moedige mensen eens een hartelijk applaus.’ Pastor Thomas staat op het podium, het aanbiddingsteam is net op zijn plek gaan zitten en naast de pastor staat een handjevol mensen van mijn leeftijd. Ze zijn gekleed alsof ze uit de jaren vijftig komen. Drie meiden in lange rokken, met een wijde bloes eroverheen. Hun lange haren in een vlecht of een knot. De jongens in een broek die mijn opa zou dragen. ‘Deze dappere mensen..’ gaat pastor Thomas verder, ‘willen rein het huwelijk ingaan. Ik denk dat we allemaal wel weten wat dat betekent.’ Kijkt de pastor mij nou speciaal aan? ‘Maar voor wie het nog niet bekend is, Jozua gaat het vertellen.’
‘Broeders en zusters in de Heer. Ik wil me richten op de jongelingen en anderen die nog niet getrouwd zijn. God heeft ons de opdracht gegeven om rein voor hem te leven. Op alle vlakken van ons leven. Dus ook op het gebied van seksualiteit. Daarom kies ik er samen met mijn toekomstige vrouw Lydia en onze vrienden voor om geen seks voor het huwelijk te hebben. Omdat we het niet vrijblijvend willen houden, hebben we een verklaring getekend waarin we elkaar, maar bovenal God beloven, dat we rein blijven tot de dag van ons huwelijk!’ Er klinkt een applaus, mensen gaan staan. Ik wil blijven zitten, maar dan zal ik de enige zijn. ‘Lieve mensen.. ‘ Het is Jozua weer. ‘Ik wil graag de jongeren en ongetrouwde oproepen om hetzelfde te doen. Daarom hebben we vandaag een aparte bijeenkomst voor jullie. Loop maar met me mee. Want voordat je iets tekent, wil je natuurlijk wel weten hoe je een rein leven in de praktijk brengt.’
Shit, hier ontkom ik niet aan. We lopen naar het zaaltje achter de keuken, waar ook de jeugdclub plaatsvindt. Als ik binnenkom, zie ik mijn zus Eliza al zitten. Naast David uiteraard. ‘Wat een zegen, dat we in zulke groten getale hier mogen zijn. Laten we beginnen om God hiervoor te danken.’ Jozua begint rustig te praten, maar zijn stem wordt steeds luider. Hij heeft zijn armen in de lucht. De woorden worden steeds onsamenhangender en vervolgens versta ik er geen bal meer van. Hij loopt wankelend rond. Een outsider zou waarschijnlijk denken dat hij flink bezopen is, maar dat is het niet. Volgens pastor Thomas kan het als je vervuld wordt met de Geest zo zijn, dat je je gaat gedragen als iemand die stomdronken is. Jozua lijkt weer terug te keren in de werkelijkheid. Hij heeft zijn ogen open en staat rustig, alsof hij niet een minuut geleden nog een dronkenlap naspeelde. Op kalme toon zegt hij: ‘Ik kreeg net sterk de bevestiging dat ik hier moet zijn.’ Ik zie Eliza heftig knikken. Zij kan ook in ‘tongen spreken. Net als bijna iedereen in onze kerk zegt te kunnen. Behalve ik dan. Ik heb er geen behoefte aan om een brabbelende baby na te doen.
‘Hoe doe je dat? Rein leven voor je huwelijk? De theorie is makkelijk. Geen seks. Al kun je je wel afvragen wat seks eigenlijk is. Wie wil daar iets over zeggen?’ David, hoe kan het ook anders, staat op: ‘Geslachtsgemeenschap en alles wat daartoe leidt.’ Jozua knikt en zegt: ‘Prachtig gezegd. Je hebt helemaal gelijk. Maar wat is ‘alles wat daartoe leidt?’ ‘Het is natuurlijk niet de bedoeling dat je je in elkaars bijzijn uitkleedt.’ Terwijl Pieter de vrome woorden spreekt, kleedt hij me uit met zijn blik. Er wordt gelachen. Jozua doet mee. ‘Daar heb je helemaal gelijk in. Maar mijn volgende vraag is: Leidt alleen naaktheid tot geslachtsgemeenschap? Of is er meer?’ ‘Er zijn vrouwen die zich erg uitdagend kleden.’ Ik voel weer de ogen van Pieter op me branden.
‘Je hebt hier een goed punt. In Timotheüs 2:9-10 staat niet voor niets: “Evenzo wil ik dat de vrouwen zich tooien met eerbare kleding, ingetogen en bezonnen, niet met het vlechten van het haar of met goud of parels of kostbare kleren, maar met goede werken, wat bij vrouwen past die belijden godvrezend te zijn.”
‘Ik moet zeggen dat ik een goede toekomstige vrouw heb getroffen. Lydia, kom er eens bij. Met gebogen schouders komt Lydia naast Jozua staan. ‘Misschien wil jij eens vertellen hoe je leven vroeger was.’ Lydia krijgt een knalrood hoofd. Eh.. ‘vroeger was ik nog geen kind van God. Ik ging mijn eigen wereldse weg. Ik droeg vaak strakke kleding en had opvallende kapsels. Alles om maar aandacht van jongens te krijgen. Tot ik Jozua tegenkwam. Hij vertelde me over zijn God en hoe het anders kon. Ik ging geloven en wist dat mijn kleding en kapsels niet tot eer van God waren.’ Als ze uitgesproken is, kijkt ze op naar Jozua. Een kort knikje geeft aan dat hij blijkbaar tevreden is met wat Lydia heeft gezegd. ‘Ga maar weer zitten, eerbare vrouw.’ Iedereen lacht, behalve Lydia en ik.
‘Dames, het is duidelijk dat er een grote verantwoordelijkheid op jullie schouders rust. Door jullie eerbaar te kleden en jezelf natuurlijk niet op de voorgrond te plaatsen, zoals het een vrouw betaamt, zorgen jullie dat wij mannen niet in de verleiding komen. ‘Dus geen seks betekent geen geslachtsgemeenschap, geen naaktheid als je nog niet getrouwd bent en de vrouw dient zich eerbaar te kleden. Maar er is meer.’ Jozua heeft er nog steeds heel veel zin in. Ik vraag me af wat hij nog meer heeft bedacht.
‘Wat zou er nog meer voor kunnen zorgen om je aan de belofte te kunnen houden? Misschien snel trouwen? Het is weer David en ik zie Eliza bijna uit elkaar spatten van geluk. ‘Goed, punt. ‘Wij hebben onze huwelijksdatum al gepland. Over vier maanden, op Lydia’s achttiende verjaardag willen we elkaar het jawoord geven. We zijn dan acht maanden bij elkaar. Lang genoeg om te weten dat we voor elkaar bestemd zijn. God heeft ons hierin al zo vaak bevestigd. Jozua heeft een erg brede lach. Het lachje van Lydia is flauwtjes. Haar ogen doen niet mee. Er klinkt weer een luid applaus.
Ik kijk op mijn horloge en zie dat ik hier al ruim anderhalf uur zit. Ik ben er zo klaar mee, maar Jozua kennelijk nog niet. ‘Onze huwelijksdatum is in zicht, maar dat betekent niet dat we het makkelijk hebben. Wij hebben ook geworsteld met seksuele onthouding. Daarom hebben we een paar afspraken gemaakt. Ik moet eerlijk zeggen, dat het initiatief van mij kwam. Mannen zijn vaak wat rationeler en kunnen hierdoor beter beslissingen nemen. Ik zie iedereen, inclusief de vrouwen, knikken. Er wordt ‘amen’ geroepen. Ik wil schreeuwen dat het onzin is, maar ik hou me in, Het heeft geen enkele zin, behalve dat ik mezelf voor gek zet. ‘Goed, welke afspraken? We hebben ervoor gekozen om niet met zijn tweeën in één ruimte te zijn, tot de dag dat we trouwen. We zorgen dat we altijd in aanwezigheid van andere mensen zijn. Ook kussen we niet. Je kunt discussiëren of een kus onder seks valt, maar dat het niet tot meer kan leiden zal niemand ontkennen.
‘En dan is het nu tijd voor de verklaringen. Kun jij ze even aangeven, Lydia?’ Lydia haalt een stapel A4’tjes uit haar tas. ‘Al 1500 jonge mensen zijn jullie voorgegaan. We bidden dat er nog velen mogen volgen.’ Ik zou me opgelucht moeten voelen omdat het einde van de bijeenkomst in zicht is, maar ik krijg het Spaans benauwd. Is er een manier om hier onderuit te komen. De verklaringen en pennen worden uitgedeeld. Niemand lijkt ook maar enigszins te twijfelen. Ik lees de verklaring.
Ik beloof hierbij plechtig om tot de dag van mijn huwelijk rein te blijven voor God en zijn gemeente. Dat betekent dat ik geen seksuele gemeenschap zal hebben tot op die dag. Ik zal geen handelingen verrichten die de ander in verleiding zullen brengen.
Ik neem actief maatregelen om ervoor te zorgen dat ik rein blijf.
• Korte verkeringstijd
• Niet kussen
• Niet samen met mijn toekomstige man/vrouw in één ruimte verblijven.
• Voor de vrouw: Ik zal me ingetogen en eerbaar kleden, zodat ik de man niet in verleiding breng.

Getekend:
Naam Datum Plaats

Ik krijg het gevoel alsof iemand mijn keel dichtknijpt. Oudste Pieter komt mijn kant op. Ook dat nog. Mijn ongetekende verklaring laat ik voor wat het is. Ik moet hier weg. Het lukt me om de buitendeur te bereiken. Ik voel opluchting als ik de frisse buitenlucht inadem, ook al is het grijs en miezert het. Waar is mijn fietssleutel? Een hand als een loodzware steen op mijn schouder. ‘Je bent vergeten de verklaring te tekenen.’ ‘Ik uh… denk er nog even over na.. ‘ ‘Dan moet je hem wel meenemen.’ Pieter reikt me het A4’tje aan. ‘Ik hoop en bid dat je zult tekenen.’ We kunnen er ook samen voor bidden. De hand die nog steeds op mijn schouder ligt, maakt een strelende beweging, richting mijn hals en borst. Er gaat een rilling door me heen.