Categorieën
Fictie

Op het strand

Op het strand

Van Zandvoort naar Noordwijk is het bijna vier uur lopen. En als je doorwandelt naar Scheveningen komt daar nog vier en half uur bij. Maar in Noordwijk ben je echt wel kapot, zodat verder doorlopen niet echt een goed plan is. Je moet dan nog wel terug maar gelukkig kan je met de bus. Dan moet je vaak lang wachten tot ie gaat maar meestal kan je in het bushokje tenminste zitten. Blijven staan is niet prettig omdat je dan al zo’n eind gelopen hebt.

Maar goed, zover is het allemaal nog niet want je moet in Zandvoort nog helemaal beginnen met lopen. Je bent net uit de bus gestapt en je hebt je hoed opgezet. Je hebt getwijfeld of je wel zou gaan. Want wat werd het laat vannacht en wat heb je veel gezopen. Daarom heb je die hoed meegenomen en ook je zonnebril. En water, heel veel water. Dat is vast meer dan voldoende voor de rest van de dag, geen reden om je zorgen te maken. En anders zijn er nog strandtenten onderweg. Hoewel je natuurlijk zou moeten vermijden om daar naar binnen te gaan. Want ze zeggen wel dat je het monster in de bek moet kijken, maar ik weet niet of ik het daar nou zo mee eens ben. In jouw geval.

Als je zo’n zware nacht achter de rug hebt is lopen door dat mulle zand best zwaar. Niet alleen dat zand is erg, maar ook de hitte. Met dan ook nog die vogels die zo in je oren tetteren. Je twijfelde vanochtend nog of je naar Noordwijk of Scheveningen zou lopen maar dat is nu wel duidelijk lijkt me. Noordwijk is met wat doorzettingsvermogen waarschijnlijk nog haalbaar, Scheveningen absoluut niet. Ik had het je al gezegd maar je luistert niet altijd even goed valt me op. Maar Noordwijk is evenzogoed a hell of a job. Je hebt dan wel een hoed op en een zonnebril, je draagt gewoon nog teveel kleren. Niet dat naakt de oplossing is hoor of alleen een zwembroek, maar iets minder en iets makkelijker zou wel fijn geweest zijn. Nu zit je ermee want in je tas kan er niks meer bij vanwege al dat water. Terwijl je dat ook gewoon in strandtenten kunt krijgen, soms heb ik gewoon moeite om je te begrijpen weet je dat.

Ga maar even zitten nu. Niet dat je het verdiend hebt maar je kan duidelijk niet verder, en dan houdt alles op. En dat terwijl je de laatste bebouwing van Zandvoort nog maar nauwelijks gepasseerd bent. Je wilt niet zitten? Oké, dan loop je toch lekker door. Dan moet je het zelf ook maar weten. Maar ga dan later niet zeuren, ga in godsnaam niet zeuren.
Ik begrijp niet dat je nu toch naar de duinenrij loopt. Je wilde toch niet gaan zitten? Waarom stop je nu in godsnaam je jas in die vuilcontainer? Je kan die later nog erg hard nodig hebben. Aan zee kan het zomaar ineens gaan afkoelen. Het is zonde van die best nog goeie jas. Heb je je zakken wel goed nagekeken? Straks zit je ov-pas erin en kun je in Noordwijk de bus niet meer nemen. En waar moet je nu op gaan zitten als je dat straks wél zou willen doen? Ik vind dit niet verstandig, zeg ik je heel eerlijk. Je had die jas toch ook gewoon over je arm kunnen dragen, je had er immers nog een vrij. Ik zei het al, soms snap ik je gewoon niet. Het is ook niet zo dat je genoeg geld hebt om morgen weer een nieuwe jas te kunnen kopen. Dat wil zeggen je hebt wel aardig wat geld, maar dat besteed je liever aan andere dingen.

Ik moet wel zeggen dat je er nu wat vlotter en meer ontspannen bij loopt. Je zag er zo pas wel erg sjofel uit in die jas. Je ongeschoren hoofd heeft zonder die jas aan je lijf nu nog meer iets weg van een bohemien, zo met die hoed erbij. Dat kan voor veel vrouwen aantrekkelijk zijn. En ik wens je echt een nieuwe vrouw toe al wordt het steeds onwaarschijnlijker dat je er een krijgt. Je hebt natuurlijk nog wel steeds een grote plastic tas van de Aldi in je hand, wat het beeld van de bohemien weer wat onderuit haalt.

Ah, het doet me deugd dat je nu eindelijk wat te drinken neemt uit die tas. Ik heb namelijk echt het beste met je voor, met jou en je gezondheid. Maar potverdorie, ik zie nu pas dat het geen water is maar gewoon weer bier. Ik had het kunnen weten en het verbaast me ook eigenlijk helemaal niet. Maar het is wel triest. Herinner je je niet wat je je vrouw beloofde vlak voor ze stierf? Je zou ermee kappen zei je. Je was wel zo uitgekookt om er niet bij te zeggen per wanneer, maar ik dacht werkelijk dat je zou stoppen. Of het in ieder geval hard zou proberen. Maar geen van beide bleek waar, al heb ik er vaak genoeg op gehamerd. Je ging zelfs nog meer drinken.
Ja oké, neem er nog maar een, en nog maar een. Ik trek m’n handen van je af, ik geloof het allemaal wel vandaag. Met zo’n figuur als jij kan ik helemaal niets beginnen. Valt totaal geen eer aan te behalen.

Ik loop nog wel met je mee maar je zoekt het allemaal zelf maar uit nu. Zuip maar lekker door. Oh jee, wat nu? Is het bier op? Dat heb je toch weer snel voor elkaar gekregen. Ja ga maar even zitten nu dan. Je kon het trouwens al nauwelijks lopen meer noemen, het leek meer op wankelen, vallen en af en toe weer opstaan. Heel jammer ook, dat je nu geen jas meer hebt om op te zitten of op te liggen. Het zand zit inmiddels overal.

Tsja, dat was onvermijdelijk: je moet plassen. Je hebt het toch nog lang volgehouden, maar je bent daar natuurlijk in getraind. Ik snap dat je naar de zee kijkt want er is hier geen strandtent meer om naar de wc te gaan. Best ranzig maar ja je moet wat, de Langevelderslag is nog ver weg en ik ben bang dat je niet in staat bent om over de duinenrij heen te klimmen om daar te gaan plassen. Doe alles maar uit dan, maar laat in godsnaam wel je onderbroek aan hoe onsmakelijk die er inmiddels ook uitziet. Dan wordt ie maar nat, niks aan te doen. Verder zoek je het zelf maar lekker uit zoals ik al zei. Het bohemienne is er echt af nu, dat kan ik je wel verzekeren.

Let je wel op dat je niet te ver de zee in gaat? In jouw omstandigheden is dat zeker niet aan te bevelen. Ik snap dat het verfrissend is na die wandeling maar denk toch in vredesnaam aan de diepe geulen en misschien de stroming. Plassen, daar ging het om, niet om recreatie.

Ja dat komt er van, je bent behoorlijk afgedwaald van de plek waar je je spullen hebt achtergelaten. Heremetijd waar is dat stapeltje gebleven? Hoe lang ben je nu al niet aan het zoeken? Je zwarte hoed lag er bovenop en het zou dus makkelijk terug te vinden moeten zijn. Ik heb zelf niet zo goed opgelet want ik had immers m’n handen van je afgetrokken na dat zoveelste heel teleurstellende bacchanaal van je.

Dit is wel een heel bizarre wending zeg. De strandreiniging zal het zooitje meegenomen hebben of anders een stelletje linkmichels. Maar wie of wat is verder niet zo belangrijk. Wat nu te doen, daar gaat het om. Hoe kom je aan kleren en een andere ov-pas? En aan een huissleutel? Weet je, ik vond je best dapper omdat je na die ruige nacht toch gewoon ging lopen. Maar je bent er opnieuw weer ‘ns in geslaagd een dag van je engelbewaarder grondig te verpesten.

Het kan me eigenlijk geen zier meer schelen maar wat wordt het, Zandvoort of Noordwijk?