Categorieën
Fictie

Molecuultje in het Oneindig Groot

Zie hier een verhaal met een oneindig begin en een evenzo oneindig einde.

Voor jou geschreven door Monique Nicole, zomaar iemand uit Niemandsland.

Molecuultje in het Oneindig Groot.

Molecuultje is ééncellig. Dat wil zeggen, ze is compleet en volmaakt geboren in één stuk. Haar vormen zijn zacht, rond en een beetje transparant. Eigenlijk maar een oersimpel dingetje om te zien als je haar ziet.
Molecuultje is dan ook een piepklein blaasje omgeven door een vliesje met binnenin wat eiwit en korte strengen met erfelijk materiaal. Echter wanneer ze opgedeeld zou worden in nog kleinere deeltjes veranderen de chemische eigenschappen. Haar massa is gelijk aan de gezamenlijke massa van de atomen waaruit ze bestaat. Molecuultje’s massa wordt uitgedrukt in atomaire massa eenheden weergegeven als U. Haar afmetingen liggen in de orde van nanometers oftewel éémiljoenste millimeter.

Ze is geboren uit dode materie maar evenwel een doorzetter en vol levenslust. Dat moet ook wel als je zo jong en helemaal alleen op eigen benen moet staan. In Molecuultje’s geval moest ze geheel op haar eigen blaasje leren staan. Hoe dan ook; ze is de trotse voorloopster van al het leven op aarde en bovenal super intelligent.

Een aller wonderlijkst wondertje.

Het was tijdens een reusachtige Oerknal dat ze ter wereld kwam. Haar moeder, de Aarde, is dus eigenlijk haar biologische moeder. Moeder Aarde die ook wel Terra word genoemd was er het aller- aller- allereerst. Terra was ook nogeens de allermooiste moeder die ze zich kon wensen. Ze was altijd al een beetje bolvormig geweest met een geringe afplatting aan de polen maar met natuurlijke ronde vrouwelijke vormen wel te verstaan.
Haar aardoppervlak is voor 71% bedekt met water in de vorm van zeëen en oceanen, Water is, dat heeft ze wel bewezen, het meest noodzakelijk voor het overleven van alle bekende levensvormen. En meer dan 47% van haar aardkorst bestaat ook nogeens uit zuurstof.

Net als Molecuultje is ze voor zéér lange tijd een beetje eenzaam geweest. Het is dan ook niet voor niets dat Terra uit pure verveling om haar eigen as draaide.

Maar Terra deed niet alles alleen hoor. Ze was al miljoenen jaren dik bevriend met een grote warme ster, haar allerbeste vriendin, de Zon en ze heeft ook af en toe een jongere minnaar dat is een satelliet de Maan. De Maan is vlak na de vorming van Terra ontstaan vandaar.

Terra draait al langere tijd om de Zon heen hoor in dezelfde tijd dat ze 366,26 keer om haar eigen as draait. De Zon woont best ver van Terra vandaan. Maar liefst 150 miljoen kilometer. Ook is ze veel groter en zwaarder dan Terra, wel 109 keer groter in diameter en met een 300.000 keer zo grote massa. Terra zegt weleens tegen de Zon dat ze wat moet afvallen maar verder een kleurrijk mooi hemellichaam heeft. Maar als dat ter sprake komt reageert ze toch nogal heetgebakerd en lopen de temperaturen hoog op tussen de twee.

De jongere Maan heeft een meer robuust maar zeer aantrekkelijk hemellichaam en als hij 100% gevuld is dan heeft hij een echt volle maan’s gezicht. Het rechteroog van zijn gezicht heet de Zee van de Helderheid en heeft een vlakte van ongeveer 700 kilometer. Zijn linkeroog heet Zee van de Regen en heeft een vlakte die nog groter is dan zijn rechteroog. Maar liefst 1000 kilometer in doorsnede. Behalve vlakten komen er op de Maan ook gebergten voor. Zo wordt zijn neus gevormd door zo’n gebergte. Het zijn de Apenijnen. Sommige toppen hebben een hoogte van 6500 meter. De Maan woont dichterbij dan de Zon. Maar 405.500 kilometer van Terra verwijderd.

De Maan, de Zon en de Aarde houden wel van wat afwisseling en geen ene dag is dan ook hetzelfde.
Toen ze elkaar nog maar net kenden was het eerst te koud en toen te heet. Ze draaiden al wel een tijdje om elkaar heen om uiteindelijk op de juiste temperatuur te komen. Voor Terra was 17 graden de meest aangename temperatuur.
Toevallig staat haar aardas ook nogeens in een hoek van 23,439281 graden met een lijn die loodrecht staat op het vlak waarin de aardbaan ligt en maar liefst vier verschillende seizoenen in beweging brengt.

De ozo mannelijke Maan veroorzaakt met zijn zwaartekracht de getijden in de oceanen, stabiliseert de hellingshoek van de aardas en doet de rotatiesnelheid van de Aarde langzaam afnemen. Zo komt ze op een aangename manier toch een beetje tot rust.

Ik geloof dat je blij was, zegt Terra tegen Molecuultje, het moment dat jij het levenslicht zag. Je bent namelijk lachend geboren. Echt waar!

4 miljard jaar geleden zwom jij vrolijk en levendig in één van mijn oceanen.

Zomaar. Onwaarneembaar klein was je en ik was onwaarneembaar gelukkig.

Op moeder Terra was het relatief gunstig voor nieuw leven om te kunnen ontstaan.
In tegenstelling tot andere planeten of de Maan bevatte moeder Terra redelijke hoeveelheden waterstof, zuurstof, koolstof, fosfor, stikstof, zwavel en calcium. Deze elementen zijn nodig om complexere organische moleculen te vormen die de basis zijn voor nog meer leven. Ook bezat ze de grote zeeën waarin deze elementen door elkaar heen zweven zodat chemische reacties plaats konden vinden en waarbij ze aan elkaar gebonden konden worden.

Al die essentiële verbindingen zijn vanzelf ontstaan in een omgeving die Oersoep zou worden genoemd.

Molecuultje, je hebt de mogelijkheid om een kopie van jezelf te maken, zegt Terra. Belangrijk is wel dat je omhulsel helemaal tip top in orde is: het celmembraan. Deze bepaalt namelijk wat het interne en wat het externe milieu van een nieuwe cel is. Doordat membranen de cel van de buitenwereld scheiden, bepalen zij in grote mate hoe cellen functioneren door bepaalde stoffen toe te laten tot de cel of juist door sommige stoffen uit de cel te laten ontsnappen.

Je moet daarvoor wel in een bad met klei gaan liggen zegt Terra tegen Molecuultje om wat grotere bollen te kunnen vormen. Van daaruit zal het samen met jou steeds gecelliger worden op mijn wereldbolletje.

Toen Molecuultje na een tijdje uit het kleibad stapte kwamen er al snel meerdere cellen achter haar tevoorschijn. Zo eenvoudig was het om van ééncellig naar meercellig over te stappen. De eerste plant was nu ook geboren, een meercellige groenwier wel te verstaan. Binnen de groep groenwieren werden weer verschillende groepen meercelligen ontwikkeld en precies uit één van deze groenwierlijnen ontstond de groep van landplanten.

Planten zijn heel belangrijk voor het leven op aarde. Zij kunnen zelf zonlicht in energie omzetten en zijn hoofdproducenten van zuurstof en vormen de basis van de meeste voedselketens.
Zonder planten zouden vele andere levende wezens zoals de dieren niet kunnen bestaan.

De oudste dieren op Aarde zijn de Sponzen, ze hebben geen spijsverteringskanaal, geen voor- of achterkant en ook geen hersenen. Dit alles vond pas 500 miljoen jaar geleden plaats.
Naast planten en dieren in alle soorten en maten ontstond er nog vele miljoenen jaren later een heel ander soort ‘de mens’.

Van Spons naar Mens is een erg grote stap in de ontwikkeling. De Spons heeft helemaal geen hersenen waarbij de Mens door onder meer het grotere brein, een goed ontwikkelde prefrontale cortex en temporale kwabben heeft om abstract te kunnen redeneren, ze een taal kunnen verwerven, problemen op kunnen lossen, evenals de ontwikkeling van socialiteit en cultuur. Het zijn de enige levende wezens die vuur beheersen, voedsel bereiden al dan niet, zichzelf kleden al dan niet en tal van technologieën en kunst kunnen vervaardigen al dan niet.
Door menselijk handelen werden diverse delen van mijn wereld wel heel erg ingrijpend veranderd.

Maar daar heb ik het liever nu niet over.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de vele prachtige vogels die kunnen vliegen, over allerlei soorten vissen die zwemmen in mijn oceanen, van alle lieve en gevaarlijke landdieren die nog komen en gaan.
Van al het lekkers aan de bomen en van het land en van de regen, de sneeuw, de hagel, de wind, de stormen. Ik kan er een flink boek mee vullen.

Mijn lieve Molecuultje, het is de hoogste tijd.

Het is de tijd dat de Zon plaats maakt voor de Maan zodat wij in alle levendigheid slapen mogen gaan.

Dan vertel ik je morgen weer, een beetje meer en dat elke dag, keer op keer.

Weet dat ik van je hou tot aan de Maan en terug.

Weet dat ik van je hou tot aan de Zon en weer terug maar dan meer vliegensvlug.

Welterusten lieve Molecuultje.

Welterusten lieve Terra.

Zo begon het leven op Aarde en begon de Aarde te leven.

Monique Nicole