Categorieën
Fictie

Iets van stilte

“Als je heel goed kijkt zie je dat ze niet écht plassen, niet écht echt zeg maar” zei Bram terwijl hij met grote ogen naar de Flatscreen tv in de voor de rest redelijk lege studentenkamer keek. 
“Sowieso wel, ik zie letterlijk the tip of z’n dick man” gaf Leroy als tegenargument, tegelijkertijd bracht hij het blikje hertog jan richting zijn lippen. 
Door de fixatie op de tv vond een beetje vloeistof de weg naar de, naar mijn mening lelijke, rode leren bank. 
Het was het soort rood dat mij deed denken aan een langdurig ongewassen spiderman outfit of een low budget bondage outfit, dat soort rood was het. 

“Bro, wat denk jij?” Het krullende blonde haar van bram was bijna niet te onderscheiden van de krullen die onze sigaretten achterlieten terwijl de tocht ze langzaam op rook en lichtte.
“Jullie hebben sowieso Thierry gestemd” zei ik vlug, aangezien het me teveel moeite kostte het gesprek van twee seconden geleden terug te halen. 

“zouden jullie weten wat we moeten doen met al die tijd om de dood meer dan een verzoening te maken?” ik weet niet zeker of ik dit hard op vroeg, ja, wel.

De jongens waren ondertussen aan het stoeien.

“Fuhuuck check wat Carmen op insta heeft gezet” zei Bram en hij stond net zo op als hij ooit in groep 8 deed toen hij gebeld werd dat hij naar VWO mocht. Met enorm gevoel voor de theatraliteit. Langzaam, krachtig en met ongeloof maakte hij zich van stoeiend balletje op het vieze vloerkleed botje voor botje tot iets wat je alleen maar een reus zou kunnen noemen. 
Leroy sprong op “kanker dat zou ik wel backies willen geven”.
“hé hé hé een beetje politieke correctheid mag wel anno 2019” grapte ik.

Geen van de jongens lachtte. Ze plofte naast me op de bank nog steeds starend naar de smartphone.

“jij bent gewoon bang Rosa tegen te komen vanaaf hater” zei Leroy. 

Ik ging ook kijken naar de foto, het was niet te ontkennen dat er een prachtig meisje met groene ogen op het beeldscherm stond, ze poseerde op een strand in een okergeel badpak. 
Ze zat met haar mooie ronde billen op haar voeten in een houding die mij logisch leek net voor je ging bidden. 
Maar ze was niet aan het bidden, sterker nog, ze deed alsof ze geen enkel idee had dat er een foto gemaakt werd. Iets wat ik toch zeker op zijn minst in twijfel trok.

Het gerinkel van een telefoon klonk, Mijn alarmwekker ging af, ik pakte mijn iPhone uit mn zak zette het alarm uit pakte mijn medicatie uit m’n binnenzak en gooide 4 pilletjes in mijn mond.
“Moet je die troep al weer nemen, is sowieso onmin slecht voor je, ik kan water voor je-“gast waarom neem je het met bier dat kan sowieso niet goed zijn.”
Ik haalde m’n schouders op, ze hadden wel gelijk door het bier hing er in mn gehemelte restanten van medicatie waardoor ik mijn halve biertje achterover gooide om het weggespoeld te krijgen en het was ook enorme troep, troep waar ik niet meer van af kwam. alleen had ik mezelf niet aan deze troep geholpen, ik leek alleen maar minder en minder en minder te gaan voelen, en dronk nog evenveel als voorheen. zonder gevoel evenveel afleiding. een leven zonder de liefde zonder de verdriet, met de pijn van het niet kunnen voelen. Het verdriet was voor degene met tijd.

Leroy sprong op en zette de tv uit via een knop achter de tv
“Old school” zei Bram
“Houd je bek ik ben dat kankerding kwijt. oke boys planning: wij gooien gel in ons haar, fietsen, neuken. duidelijk? duidelijk.” Leroy liep twee stappen van ons vandaan waardoor hij automatisch in het deel van zijn kamer was dat het halletje was bestempeld door zijn chaotische manier van meubels neerzetten, het was een flinke kamer maar op een of andere manier koos hij om elke centimeter te vullen met veel te grote meubels, hij had een piano, hij speelde geen piano maar ik citeer:”Chicks vinden dat geil” .

“Lekker gedetailleerd plan pik” zei ik.
“Je kent me” reageerde Leroy zonder me aan te kijken, hij keek intens in de spiegel terwijl hij zijn pikzwarte haar sloeg alsof er een vervelende mug rond zijn hoofd zweefde.

Bram en ik bleven over op de bank, ik weet niet hoe vaak ik dit exacte moment al mee heb gemaakt maar dit beeld is als een schilderij in mijn geheugen:
een overbelichte studentenkamer met een tafel vol biertjes en andere drank, ik, Bram, Leroy. 
Later, een prachtige herinnering, nu, ronduit voorspelbaar.

Is dit de moderne versie van op jacht of avontuur gaan?
In plaats van speren nemen ze condooms mee en in plaats van de behoefte om te overleven de behoefte naar lust. 
Onze plek in dit leven is al veilig gesteld door degene voor ons. is dit dan die vrijheid waar ik over droomde, waar voor gestreden is, waarover geschreven wordt. Het kan haast niet.

Shotje 1 Nam de zorgen weg

Shotje 2 zette me op het al te bekende pad van tijdelijk geluk

Shotje 3 Liet me twijfelen of de dood en het absolute geluk dat ik voelde hysterisch schreeuwend met mijn beste vrienden niet dichter bij elkaar lag dan rationeel gedacht zou kunnen worden.

Bram vraagt of ik lekker ga terwijl hij kanye west opzet.
Ik knik en rap mee, volgens mij vind ik mezelf cool op dit moment.

Shotje 4 dansen wij straks op graven?

 Leroy duwt ons spa flesjes gevuld met drank voor onderweg in onze hand.


 Iets van troost


“Ik haal nog een biertje voor jullie” Schreeuwt Bram in mn rechter oor.
Leroy danst met een meisje die ik vaag ken van een oude school op de veel te drukke dansvloer.
Elke beweging hier is praktisch dans zo dicht zitten we op elkaar. 

we zijn in De Oortjes een bruin cafe dat s’nachts de zogenaamde place to be is. 
wat is het toch met je thuisstad, je houd van haar en je haat haar. 
Ze neemt je onschuld ze verpest je dromen ze laat je merken dat je niets en niets meer bent dan een ziel die gedoemd is om te leren dat er niets te leren valt. Ze geeft je je eerste zoen, je eerste biertje, je eerste liefde.

“Bro, niet kijken, niet kijken maar, daar is Rosa man.”
Ik begin gelijk om me heen te kijken.
Leroy pakt mijn hoofd en zet hem in de goede kijkrichting, ik krijg direct een glas bier van bram in mijn hand geduwd
Leroy geeft bram een duwtje “Fuck glazen, glazen zijn voor homo’s”
“Daarom heb ik ook alleen voor Tom een glas gehaald” zegt hij met een enorme glimlach en hij geeft Leroy een flesje Heineken.
“Wassup zegt bram ben je weer aan het dromen maatje?”
“Rosa is hier” reageert Leroy voor mij
“Heh wat?” schreeuwt Bram terug
“Rosa is hier” zeg ik veel te hard in zijn oor, omdat ik bang ben dat ze me hoort.
“Ow fuck” zegt bram hij grijpt het biertje uit mn handen en geeft me zijn flesje

“Nee Tom jonge”

Het is te laat ik ben al onderweg, zo zelfverzekerd als ik acteren kan tik ik rosa op haar schouder ze geeft me een ongemakkelijke knuffel, althans ik vind hem ongemakkelijk.
“Hey superlang niet gezien”
“Wil je even mee naar buiten roken” vraag ik terwijl het niet klinkt als vraag
“uh ja even”

we banen ons een weg door een muur van mensen. ik vind altijd de moeilijkste weg om er door heen te komen.

Ik steek mijn sigaret op
“Hoe gaat het”
“Sorry van net ik was in paniek en ik had je lang niet gezien en ja jij”
“Ja.. je woont nu in Rotterdam toch hoe is het daar”

Ik zei niets meer, ik keek haar aan, ik weet niet hoelang het duurde, lang genoeg dat ze weer naar binnen ging.

Een tentje midden op een grasveld.
Een warme zomer
slaapzakken, rennen door de regen naar dat workshoptentje omdat allebei onze tentjes zogenaamd niet tegen de regen konden.

Een hele nacht praten, ik op de grond, jij op mijn slaapzak, een zachte aanraking.
Zoenen.

Je kon niet zwemmen.

“Wie kan er nou niet zwemmen?”
“Ja stom heh”

Drijven op mijn rug, koel water omringd me hele lichaam, iets van stilte, kijkend naar de hemel.
Die heerlijke hemel, die jaren voor en na mij al troost brengt.
Zij, die weet de tijd te nemen om naar boven te kijken.






Ik heb een erg vergevingsgezind geheugen.

Ik stap van mijn fiets. 
Half acht gelukkig weet ik waar Leroy de sleutels verstopt.
terwijl ik de sleutel in het slot doe hoor ik een wanhopig geluid van Leroy’s buurvrouw.
Ik loop de kamer binnen.
Leroy zit met tranen op de bank

“Ben je dronken, moet je emmer?”

Snikkend lacht hij: “Hé Tom, nee man, ik ben alleen” 

de wereld stopte niet met draaien op dat moment.