Categorieën
Fictie

Hortensia

Een zoete geur danst om mij heen en leidt mij langzaam richting een huis. Mijn ogen lachen en mijn mondhoeken trekken omhoog. Zoemende bijen en fladderende vlinders, een schoonheid, tederheid, gratie en luxe. Felgroene, schitterende bladeren voor mijn ogen. Een licht van goedheid, onschuld, zuiverheid en perfectie als een groeivorm van een bal. In het midden een stalen blauwe bank. ‘De favoriete bloemen van mijn vader,’ fluister ik schor. Mijn hart voelt als een vallende ster. ‘Je hebt het gevonden zie ik?’ hoor ik opeens achter mij.

De makelaar opent de deur. De houten vloer kraakt zodra ik met de makelaar het huis binnen stap, krrr krrk krr bij iedere stap. Rechts in de hal is de wc en links de deur naar de woonkamer, krrr krr krr. Mijn aandacht wordt naar de ornamenten in het midden van het plafond getrokken, sierlijk en speels, zo hier en daar wat beschadigd, maar dat heeft wel wat. De makelaar blijft praten, zijn stem dwaalt steeds verder en verder af. Hij wijst ergens naar, ik draai me om en zie openslaande deuren naar de tuin en mijn hart voelt als een vallende ster. Ik loop richting de openslaande deuren, aan de rechterkant zie ik een keukentje met een deur naar de slaapkamer en badkamer. Dit gedeelte oogt een stuk moderner. De badkamer ziet er netjes uit, grote witte en antracieten tegels. De slaapkamer, daar kun je niet veel van zeggen, een en al blauwe golvende zee komt je tegemoet. Het is heel eenvoudig allemaal maar voor mij perfect! Snel loop ik opgewonden naar de woonkamer, krrr krrk krr. De makelaar staat op me te wachten bij de openslaande deuren. Ik zie zijn mond bewegen maar het geluid staat uit. Hij loopt de tuin in, bederf mijn uitzicht niet, denk ik geïrriteerd.

Het is adembenemend, zoemende bijen en fladderende vlinders, felgroene, schitterende bladeren voor mijn ogen. Een licht van goedheid, onschuld, zuiverheid en perfectie als een groeivorm van een bal. Afgewisseld met de kleur van de liefde en lavendel met verschillende tinten groen zoals het bos als een melodie in mijn zicht. Aan de rechterkant staat een witte stenen vuurkorf tegen de muur. En helemaal achter in de tuin een ronding van tegels als een terras. De tuin sluit af door een witte muur die vanaf de rechterkant in een L-vorm de scheiding maakt. Aan de linkerkant zit een donkergroene heg. De makelaar is achter in de tuin en ik sta nog steeds bij de deuropening. Ik loop het grindpad op dat een duidelijke route aangeeft in de tuin knnn knn knn bij iedere stap. Ik neem mijn tijd en bijna bij elke stap blijf ik even stilstaan. Ik kijk aandachtig naar alle prachtige planten. Ik heb geen flauw benul welke soorten ik zie, op eentje. Ik raak ze aan en groet ze stuk voor stuk. De stenen pizzaoven raak ik ook aan en voelt als een koude rilling die door mijn lichaam geleid naar de grond. Bij het terras aangekomen staat een boomstronk. Ik ga erop zitten en observeer de tuin op dezelfde manier als toen ik in de deuropening stond. Alle kleuren in de tuin lijken nog feller geworden door de zon. Die haar best doet om het als een feest voor het oog te laten zijn. Felgroene, schitterende bladeren voor mijn ogen. Een licht van goedheid, onschuld, zuiverheid en perfectie als een groeivorm van een bal. Magisch gewoon! Dan zie ik een zilveren knop aan de witte muur die weerkaatst in de zon. Ik loop ernaartoe en ik zie op de knop een bronzen kikker zitten met een kroontje op z`n hoofd. Mijn mond valt open van verbazing. Mijn lichaam begint te trillen en mijn hand gaat richting de bronzen kikker.

Een aantal jaren geleden bleven de ogen van mijn vader gesloten na een lang ziekbed. Op die dag maakte ik een wandeling door wat woonwijken om een frisse neus te halen. Er was geen sloot of water in de buurt. Maar midden op het pad zat een kikker, heel dominant. Ik kwam dichterbij maar hij bleef gewoon zitten. Hij keek mij ondeugend aan met zijn zwarte kralen ogen. Hij was mat en al even niet in aanraking geweest met water. Het was net of hij iets tegen mij wilde zeggen. Want ik gloeide vanbinnen en had een glimlach op mijn gezicht van oor tot oor. Het voelde voor mij als een magisch moment, een aanmoediging … Papa? Ineens voelde ik een hand op mijn schouders.

‘Nee ik ben het,’ hoor ik iemand zeggen. En ik voel de irritatie opkomen. ‘Gaat het,’ zegt de makelaar, ‘je ziet een beetje bleekjes.’ Ik voel de tranen prikken in mijn ogen. Mijn voorhoofd voelt als een snelkookpan. Mijn lichaam is nog meer gaan trillen en ik raak de controle kwijt. Ik voel mijn knieën knikken. ‘Ga maar even zitten,’ en de makelaar wijst naar de boomstronk. ‘Ik ga even water voor je halen, het is ook zo warm,’ zegt hij. Ik voel de prikkende tranen over mijn wangen lopen, traan voor traan en al snel vormen ze een regenbui die langs mijn kin naar mijn hals uitmondt als een waterval. En de kikker? Die is vaker op mijn pad gekomen sinds die ene dag. Knnn knn knn hoor je bij iedere stap, de makelaar met een glas water en een rol wc-papier. ‘Deze kun je vast gebruiken,’ zegt hij met een knipoog. Na een paar slokken koud water maakt een vlucht van vis en zoute geur een landing in mijn neus. De makelaar merkt mijn waarneming op. ‘Hierachter is de haven,’ zegt hij. Weer voelt mijn hart als een vallende ster. De zeelucht vind ik heerlijk, die geur werkt helend. ‘Dit huis is te mooi om waar te zijn,’ zeg ik tegen de makelaar met een glimlach. ‘Je ziet niet meer bleek,’ zegt hij met tederheid in zijn stem en een blik dat de tijd stil staat. Knnn knn knn bij iedere stap die we zetten richting de openslaande deuren.

Zittend met de wereld aan mijn voeten. Ik gloei vanbinnen en een glimlach van oor tot oor. Het is voor mij een magisch moment, een nieuw begin met een zoete geur dansend om mij heen. De zoemende bijen en fladderende vlinders. Mijn ogen lachen en mijn mondhoeken trekken omhoog. Een schoonheid, tederheid, gratie en luxe. Felgroen schitterend met hun bladeren voor mijn ogen. Een licht van goedheid, onschuld, zuiverheid en perfectie als een groeivorm van een bal. Hortensia, fluister ik schor.