Categorieën
Fictie

Het getal twee

Dochterlief,

De hele week al giert de onrust door mijn lijf. Ik besef nu al hoe sterk de komende vollemaan mijn gedachten en gevoelens beïnvloedt. Over twee dagen zal ze zich in mijn sterrenbeeld wringen. Tweelingen. Bovendien treedt er dan een maansverduistering op. Dat is lang niet elke maanmaand het geval.

De voorbije week verliep behoorlijk hobbelig. Rode draad was een confrontatie met wat was, lang voor je geboren werd. Mijn ergste nachtmerrie laaide op tijdens een sollicitatiegesprek, waar ik mijn professionele mislukkingen uit de doeken moest doen.
Ik verzweeg niks. Ook jij ondervond al dat omgaan met autoriteit en onrechtvaardigheid niet onze sterkte is. Als geen ander weet je hoe mensen deze begrippen schaamteloos durven inzetten om hun macht te etaleren. De kwetsuren van toen blijven me achtervolgen. Ik had ze diep verstopt in mijn hersenkronkels, maar na dat gesprek staken ze weer de kop op. De voorbije nachten kreeg ik nachtmerries. Ik begrijp niet waarom ik mijn troeven niet in de verf mochten zetten. Om een lang verhaal kort te maken: nooit voelde ik me zo slecht na een sollicitatiegesprek.

Geheel toevallig had ik ook deze week contact met twee vrienden uit mijn tienertijd. Fijne gesprekken en positieve verhalen, maar het blijft een feit dat ze me dumpten. Lang geleden. Het verleden blijft malen.

Voel jij ook de kracht van de maan, met Maagd als sterrenbeeld? Het nieuwsanker kondigde aan dat alleenstaanden twee knuffelcontacten mogen hebben met kerst. Deze beslissing – die ik begrijp, want iedereen wil het beestje gauw zien verdwijnen – treft ook ons als gezin. Ik zal samen met je papa en je broers de feestdagen doorbrengen. Vijf geliefden zal ik niet kunnen zien. Voor jou zijn het zeven leden van onze kleine familie, zoals jij dat zo mooi omschrijft.
Wat zal ik je missen, lieve schat. De cadeautjes blijven onder de boom liggen tot het weer mag. Dit jaar heeft de kerstboom waar we opa altijd mee plagen, zijn nut. Hij verliest zijn kunstnaalden namelijk niet. Gelukkig had hij het fonduevlees nog niet besteld.
Weet je nog dat we ooit kerstmis vierden met Pasen, toen jij naar huis kwam tijdens je jaar vrijwilligerswerk?

Maakte je je verlanglijstje al? Toen ik het mijne schreef, hield ik rekening met een later moment van uitpakken. Ik schrapte twee boektitels. Die boeken koop ik lekker voor mezelf, een kleine troost voor het gemis. Mijn tip voor jou is dus om jezelf alvast een cadeautje te geven. Je verdient het.
Als we alles mogen uitpakken, kunnen we ook weer naar het theater. Zullen we kaartjes reserveren voor Blaffen tegen de Maan? Het is een stuk van Dimitri Frenkel Frank uit 1960. We kunnen eens gek doen en er een moederdochterweekeindje van maken. Wij met ons twee, wat denk je?

Zoals je weet beïnvloedt de maan de bewegingen van eb en vloed. Gecombineerd met de Tweelingen en de verduistering, verwacht ik twee natuurrampen. Wat ons boven het hoofd hangt, weet ik niet, maar een overstroming behoort tot de mogelijkheden. Ik duim dat strijders en oorlogszoekers gespaard blijven van de onrust die ik voel. Ik zou niet willen dat ze op slechte ideeën komen. Het leven is al moeilijk genoeg: aanslagen kunnen we missen.

Nog twee dagen. In afwachting van de maansverduistering draag ik twee verschillende sokken. Nog twee keer ga ik wandelen in het bos. Hopelijk zie ik die ree waarover ik je vertelde nog een keer. Dat was pas een magisch moment in de chaotische week!
Nog tweemaal zal ik ontwaken om drie uur ’s ochtends, het uur van de dichters. Ondertussen maak ik er het beste van.

Buiten, onder de pruimenboom, hangen een roodborst en een koolmees aan het voederbakje waarin ik vet en zaad en granen plette met een vork. Ze pikken zo lang tot het voedsel op de grond valt. Onder de esdoornstruik, naast de boom, heeft zich een bont gezelschap verzameld. Heerlijk om te zien. Samen eten ze en ze kwetteren als viswijven op de vogeltjesmarkt. Ze hoeven geen rekening te houden met de coronamaatregelen. Ze ontmoeten elkaar onbeperkt in aantal.

Juist zo gaat het er aan toe wanneer we samen feesten.
We houden het nog tegoed. Ach, kon ik me maar verstoppen de volgende dagen. Hopelijk zien we elkaar gauw en kunnen we onze agenda’s vullen met etentjes en gezelschapsspellen en culturele activiteiten.

Ik mis je en je rake opmerkingen, je opgewekte geklets aan tafel.
Zorg goed voor jezelf en voor iedereen om je heen. Dat doen wij ook.

Ik knuffel je in gedachte.
Mama