Categorie├źn
Fictie

De Straatmuzikant

De straatmuzikant.

Iedere keer dat ik naar die bewuste winkel ging zag ik de straatmuzikant zitten samen met zijn hond, spelend op zijn gitaar.
Zijn hond was altijd voorzien van een bakje met water en een bakje met voer.
Zo te zien kwam hij niets tekort.
Ik vroeg me wel eens af of de mensen die een muntje op het schaaltje legden het meer voor de hond deden dan voor de straatmuzikant.
De straatmuzikant had iets vreemds over zich heen.
Als ik hem aankeek en onze ogen kruisten elkaar kreeg ik een rilling over me heen en dat waren zeker geen rillingen die goed voelden.
In eerste instantie dacht ik dat ik het me misschien verbeelde maar het gebeurde iedere keer weer.
Wat voor verhaal zou er toch achter die man schuilgaan.
Zouden anderen dat ook zo voelen?
Er klopte iets niet en ik wist gewoon niet wat.
Alleen al als ik aan hem dacht kreeg ik een zwaar gevoel in mijn lijf.
Ik besloot om het los te laten, ik kon er niets mee.
Een paar dagen later toen ik weer naar die bewuste winkel wandelde zag ik op een afstand de straatmuzikant weer zitten.
Hij schoof een beetje heen en weer op zijn stoel terwijl hij op zijn gitaar speelde.
Ik zag dat hij wat onrustig was.
Toen ineens zag ik een politieauto aankomen rijden die vlak achter de straatmuzikant stopte. Twee agenten stapten uit en liepen meteen naar de straatmuzikant. Zijn hond die lag te slapen tilde zijn kop op, je kon zien dat hij het gebeuren in de gaten hield.
Wat ging er toch gebeuren, wat was hier aan de hand?