Categorie├źn
Fictie

de ellende van de kerstbal

Het lijkt zo erg uit de mode te zijn, de geur van rubber van de opgestapelde zomerbanden te moeten ruiken bij het ontwaken in je bed van droog stro in de krakende schuur, om tot de ontdekking te komen dat het 24 december is en jij nog steeds verpakt bent in twee verkleurde velletjes keukenpapier, te moeten toezien hoe handen telkens langs jou grijpen, het gereedschap te moeten aanschouwen hangend aan de haken geslagen in de muur met hun prangende blik, hoewel ze niks vragen voel ik de behoefte om mijn aanwezigheid te verklaren ‘Transparant is in dit jaar, ik ben rood.’
Volgend jaar ben ik misschien weer hip en ik bekijk het positief: liggend in een oude doos word ik tenminste niet uit de boom gegrist door kleinkinderen, of door kattenpootjes aangetikt die schrikken van hun misvormde kop weerspiegeld in mijn bolling.